ماساژ و قولنج درمانی

ماساژ و قولنج درمانی

ماساژ و قولنج درمانی آسپیان

 

 

قولنج درمانی،روش درمانی  موثر در جهت بهبود انواع درد و بیماری ها است که از طریق شناسایی و آزاد سازی گرفتگی داخلی نقاطی از بدن که به علت سوخت وساز نامناسب سلول های آن ناحیه،با تجمع مواد دفعی و سموم ناشی از ان مواجه شده اند،صورت می پذیرد.سابقه و خاستگاه علم قولنج درمانی به بیش از ۱۵۰۰سال قبل از میلاد  در سرزمین ایران باز میگردد.گونه ای از اعمال یداوی را که امروزه با نام ماساژ می شناسیم برگرفته از همین علم کهن و ایرانی قولنج درمانی است 

قولنج در تمام بافت ها و عضلات ریز و درشت بدن انسان به وجود می آید. قولنج از خلط غلیظ حاصل می شود، علامت خلط غلیظ،درد و سنگینی عضلات و جابجایی درد در بافت ها است که به آن “باد غلیظ” هم گفته می شود
قولنج گیری روش خاص خود را دارد نه به این روش که در نزد عوام از طریق فشار دادن کمر و اندام ها و صدا کردن مهره ها معمول است که این روش اشتباه می باشد.

تاریخچه قولنج درمانی

روش قولنج گیری از زمان های بسیار دور وجود داشته ولی با حمله اعراب و از بین رفتن کتب مرجع و مبنای علمی ایرانیان، برای این روش درمانی منابعی قبل از اسلام نداریم غیر از منابعی که ایرانیان قبل از حمله اعراب به هند بردند و مبنای طب سنتی هند را تشکیل داد که هنوز در برخی از نسخ هندی روش های درمانی و گیاهان به زبان فارسی مشاهده می شود،به گونه ای که خود هندی ها اعلام می کنند  این روش ۱۷۰۰سال قبل از میلاد مسیح توسط پارسیان به هندوستان آورده شده ولیکن ما ایرانیان غافل از این روش درمانی خودمان هستیم.
طی تحقیقات و بررسی های انجام گرفته بر روی انواع روش های درمانی طب سنتی اعم از طب فشاری،طب سوزنی،چاکراشناسی،روش درمان هندی و بقیه درمان هایی که با دست انجام می شود این نتیجه دریافت شده است که ریشه و پایه تمامی آنها قولنج درمانی ما ایرانیان است. قولنج گیری را می توان از اولین دانش های تجربی بشر دانست.شاید بشر بعد از خوراک اولین روش درمانی که تجربه کرد قولنج گیری بود و شاید طب مدرن امروز که شامل فیزیوتراپی،ماساژدرمانی ،طب سوزنی و فشار درمانی است همه اینها از قولنج گیری بهره مند شدند. سر منشاء فشار درمانی ،ماساژ درمانی، طب سوزنی که در اروپا،آمریکا و شرق پیدا کرده است و در معالجه افراد به کار می رود همان قولنج گیری خودمان است.کسانی که ناراحتی هایی در اعضایی مانند معده،روده،کمر،سر  و هر عضو دیگری دارند می تواند از این روش خیلی ساده و توانمند استفاده کند.

 

قولنج درمانی چیست؟ماساژ و قولنج درمانی

بر اثر مستندهای معتبر بجای مانده از روزگاران قدیم قبل از اسلام و کتاب قولنج درمانی رازی و همچنین رساله قولنج درمانی بوعلی سینا ،قولنج به عنوان باد غلیظی معرفی می شود که در اعماق وجودی بدن نفوذ می کند و آن قسمت را ناکارآمد می سازد که می توان گفت سلول اکسیژن می گیرد و قادر به پس دادن آن نمی باشد و سلول های عضو درگیر قولنج، قادر به دفع درست دی اکسیدکربن نمی باشدکه این مسئله باعث تشدید غلظت دی اکسیدکربن خون و تجمع فضولات حاصل از متابولیسم بیش از حد دی اکسیدکربن درون سلول و کاهش اکسیژن سلول می شود و در نتیجه آسیب بافتی و سلولی به وجود می آید. گفته می شود قولنج در تمام بافت ها و اندام ها و اعضا از ریزترین عضو تا بزرگترین عضو به وجود می آید. در حالت قولنج معده ،رنگ رخساره زرد یا تیره می شود و در این حالت به روده ها فشار می آید.
درد ناف و حالت غصیان(تهوع و استفراغ)،حالت ضعف و سستی و بهم مالیدن دندانها در خواب یا بیداری،درد های استخانی و مفصلی، درد های نواحی معده،روده ،اختالات رحمی ،کولیت های عصبی (اسهال عصبی) درد گُرده (در طب سنتی کلیه به گُرده معروف است) سردرد و درد گردن و خیلی از موارد دیگر، همه از باد قولنج ایجاد می شود.
بیشتر دردها که در بافت ها،اندام ها،مفاصل و استخوان ها وجود دارد با روش های قولنج درمانی شناخته شده و با آزاد کردن نقاط مشخص توسط دست قابل درمان است. با نرم کردن بافت های مشخص شده و رفع فشار ی که عضلات را درگیر نموده ،جریان خون در آن ناحیه افزایش می یابد،بدین صورت قولنج برطرف شده و می توان بهبود چشمگیری را ملاحظه نمود. برخی از سردردها و یا دردهای دیگربه علت نقاط گره ای که همان گره های فیبروزی در عضلات گردنی و ماهیچه های نواحی گیجگاهی است، به وجود آمده که اگرگرفتگی این نقاط رفع شود سر درد درمان می شود. در بیماری قلبی این گره ها را در کتف یا نوک پستان یا روی قفسه سینه می توان پیدا نمود . گاهی اوقات در اثر نشستن یا ایستادن طولانی مدت و یا به علت بلند کردن اشیا سنگین،شاید تجربه ای از دردهایی در ناحیه کمر خود داشته اید که با این روش می توان درد عضلات کمر را با کمک دست درمان کرد،با استفاده از این روش نیاز به مصرف هیچ دارو ومسکنی نیست و میتوان درد را ریشه ای درمان کرد. در قولنج درمانی شما به خود کمک می کنید و اعضای خود را بهتر می شناسید.شاید برای ما اتفاق افتاده باشد موقعی که در بازی ، ضربه ای به دست یا پایمان خورده است با فشار دادن محل درد از درد آن کاسته ایم.این عمل برگرفته از همان شیوه قولنج درمانی می باشد که با شناخت و فشار دادن نقطه های مشخص بدن به شیوه های مخصوص، می توان درد را کاهش داد.  در بدن، سیستم هماهنگی از انرژی ، کانال ها و چاکرا ها وجود دارد که در تمام آنها بایستی بدون وقفه تنظیمات دقیق و منظمی در بدن جریان داشته باشد و وقتی در این هماهنگی، ناهمگونی به وجود بیاید باعث درد می شود.با قولنج گیری، توسط انگشت در محل مورد نظر تحریک ایجاد می شود و جریان هماهنگ مجددا برقرارخواهد شد.با قولنج گیری تعدادی زیادی ازناراحتی های موجود را می توان معالجه یا درد آنها را کم کرد. با تمام این ادعا ها باید اذعان داشت که هر بیماری یا هر معالجه ایی مرزی دارد و بعضی اوقات ایجاب می کند در برخی بیماری ها و موارد خاص به پزشک یا متخصص این امر رجوع شود.

 

مقایسه قولنج درمانی و طب سوزنی

در مقایسه طب قولنج درمانی با طب سوزنی وجه تشابه هایی را می توان یافت و آن  تمرکز هر دو روش درمان برروی نقاط مشخصی  از بدن برای درمان بیماری است است ، بررسی های انجام گرفته(روش های مختلفی اعم از روش های عکسبرداری کانال ها و مریدین ها که در واقع کانال های انتقال انرژی بدن می باشند) بر روی این نقاط ، ثابت کرده است  ۳۶۱ نقطه به عنوان کانال های کلاسیک یا نقاط درون کانالی یا فیبروزهای گره ای وجود دارد،اینها نقاط درمان کننده ایی هستند که هر کدام از آن ها ارتباطی خاص با عضو ومنطقه ای مشخص از بدن دارد. در طب سوزنی نیزنقاطی وجود دارد که که لفظ برون کانالی را به آن اطلاق میکنند.

شباهتهای بین نقاط رایج برای درمان بیماری در هر دو طب(طب قولنج درمانی و طب سوزنی) می یابیم ولی تفاوت های قابل توجهی میان این دو روش درمان وجود دارد که می توان آن ها را در شیوه عمل و همچنین نتیجه بخش بودن آن بررسی کرد.طب سوزنی علمی است نشات گرفته از کشورچین است که اساس آن بر این نظریه استوار شده که انرژی  در داخل و بیرون بدن و درون راههای که به آنها کانالهای انرژی می گویند جریان دارد. این طب شامل فروکردن سوزن های بسیار نازک در پوست و برروی نقاط استراتژیکی و حیاتی بدن می باشد و بیشتر برای درمان درد مورد استفاده قرار می گیرد.اما علم قولنج درمانی با سابقه بسیار زیادش بومی کشور ایران می باشد و که در گذشته یکی از مهم ترین روش های درمانی به شمار می رفته،تا جایی که در هنگام مواجهه با بیماری ها،قولنج درمانی ارجحیت خاصی داشته و درصورت عدم بهبودب به سراغ روش های دیگر نظیر گیاه درمانی و غیره می رفتند.طی تحقیقات و پژوهش های انجام گرفته، امروزه به علمی ونتیجه بخش بودن این روش درمانی پی برده شده.طب قولنج درمانی برخلاف طب سوزنی،فقط در زمینه بهبود و تسکین درد محصور نمی شود و در درمان انواع بیماری ها نیز پیشتاز است.از دیگر محاسن این روش،سهولت در اجراو بی خطر بودن آن می باشد. در قولنج نیازی به استفاده از شی خارجی نبوده و با انگشتان دست قابل اجرا می باشد،در طب سوزنی از اسباب و ادوات مخصوصی استفاده می شود که احتمال بروز خطا وآسیب را می افزاید. در قولنج درمانی نسبت به هیچ اندامی آسیبی رسانده نمی شود ،. در طب سوزنی از ادوات خاصی جهت تحریک نقاط مشخص شده استفاده می شود که عوارضی وخطراتی نظیر ایجاد جراحت ،ایجاد عفونت بر اثربهداشتی نبودن سوزن های مورد استفاده یا برخورد سوزن ها با عصب های عبوری از محل مورد نظر و ریسک های متعدد دیگری را در پی دارد.

 

 نویسنده : علی حیدری

 

منابع:    مبانی طب قولنج درمانی   تالیف بهنام یوسفیان

            کتاب قولنج درمانی رازی   

            رساله قولنج درمانی ابوعلی سینا

            ذخیره خوارزمشاهی اثر سید اسماعیل جرجانی                 

            تحفه المومنین اثر محمد چغمینی

           تحقیقات بالینی بیش از ده هزار مراجعه کننده در موسسه تحقیقات و پژوهش طب سنتی و گیاه درمانی آسپیان

کلیه حقوق مادی و معنوی این اثر متعلق به مرکز پزشکی و طب سنتی اکسیر می باشد
طراحی سایت اصفهان وب یار CopyRight 2017